عباس كيارستمي گفت: في‌النفس تهيه كننده دشمن كارگردان نيست و اينكه من تهيه كننده كمتر داشتم، يك توفيق و در عين حال بدشانسي است.

به گزارش خبرنگار سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين كارگردان سينماي ايران كه شامگاه چهارشنبه در خانه سينما پس از نمايش فيلم جاده‌ها سخن مي‌گفت در ادامه تصريح كرد: توفيق از اين جهت كه آقا بالاسر نداشتم و بدشانسي از اين جهت كه فيلم‌هاي كه مي‌خواهم بسازم، در آخرين لحظه ممكن مثلا با اينكه دو سال بر روي آن كار كردم، اما احساس مي‌كنم ارزش ساختن ندارد و نمي‌سازم.

كيارستمي معتقد است اگر اين شيوه را نداشت، مطمئنا به جمع فيلمهايي كه تاكنون ساخته ‌است‌، ده فيلم ديگر نيز اضافه مي‌شد.

كيارستمي گفت: من جاي يك تهيه كننده را در زندگي كاري‌ام خالي مي‌بينم و گاهي دلم براي پس گردني تنگ مي‌شود.

كيارستمي در پاسخ به اينكه شما در قله‌ي فيلم سازي قرار داريد اگر فقط فرصت ساخت يك فيلم را داشته باشيد، چه مي‌سازيد؟ گفت: من نمي دانم بالاي قله هستم، در كار فيلم سازي قله نامعلوم است اگر فرض كنيم به قله رسيدم بايد برگردم بنابراين فيلم جاده‌ها را در راه برگشت ساختم.

اين كارگردان در ادامه تصريح كرد: قصه زياد دارم و خيلي‌ها را تا دم ساختش رفتم، ولي آن تازگي‌اش را از دست داده است و من خيلي فيلمهاي نساخته دارم. اما براي من كار كوتاه لذت ديگري دارد و از هيچ فيلم كوتاهي پرهيز نكردم، فكر كردم فيلم كوتاه را مي‌توان نديد ولي در فيلمهاي بلند من توقع هست.

وي گفت: فيلم‌هاي كوتاه را براي رضايت شخصي مي‌سازم، بنابراين دوست دارم در آخرين فرصت يك فيلم كوتاه بسازم.

اين كارگردان كه در نشست هفته فيلم مستند با عنوان مستندهاي برگزيده 5 + 16 به همراه سيف‌الله صمديان، شادمهر راستين حضور داشت و پس از نمايش جاده‌ها درباره‌ي اين فيلم و فيلمهاي ديگرش، اعتقاد هميشگي‌اش را مطرح كرد: ترجيح مي‌دهم كمتر صحبت كنم، عملا با فيلمهايمان حرفهايم را مي‌زنيم.

عباس كيارستمي گفت: علاقمند نيستم درباره فيلمي كه كار مي‌كنم، توضيح بدهم حضور ما در اينجا يك حضور ناگزير است، اين منتقدين هستند كه كار ما را تحليل مي‌كنند.

شادمهر راستين كه در اين جلسه حضور داشت به ورك‌شاپهاي كيارستمي اشاره كرد و گفت: اغلب كساني كه با ايشان ورك‌شاپ داشتند، هميشه مطرح مي‌كنند كه در بحثهاي سينمايي كه مطرح مي‌شود بحث فيلم‌سازي در درجه‌ي دوم مطرح مي‌شود و در درجه اول نوع نگاه كردن را از عباس كيارستمي ياد گرفتند.

ناصر صفاريان به عنوان مجري مراسم درباره‌ي ديزالوهايي كه در فيلم در جاده‌ها بر خلاف آثار قبلي اين فيلم‌ساز مي‌شود، پرسيد و كيارستمي پاسخ داد: اين فيلم را بايد از بقيه‌ي فيلم‌هايي كه ساخته‌ام متفاوت ببيند.
موسيقي فيلم به من اين پيشنهاد را داد.
كيارستمي در بخشي از اين نشست گفت: هنوز از امكاناتي كه ديجيتال در اختيار ما گذاشته نتوانستيم به طور كامل استفاده كنيم.

وي درباره‌ي امور واقعي در فيلمهايش گفت: واقعيت به نظرم يك بهانه است به هر حال واقعيت در كار من به عنوان يك انگيزه و استارت براي شروع كار وجود دارد، ولي عملا راهي كه مي‌روم از واقعيت دور مي‌شوم ـ اتفاقا از اين روند نيز خوشحالم ـ ما واقعيت را نمي‌توانيم به راحتي بدست آوريم.

به گزارش ايسنا، وي اظهار اميدوار كرد: در دست‌كاري كه در اين واقعيت مي‌كنيم، بتوانم چيز بهتري بسازم.

سيف‌الله صمديان نيز درباره‌ي فيلم روزي روزگاري مراكش كه در اين برنامه به نمايش درآمد، گفت: گفت: واقعا كار سختي بود جمع كردن ايده‌ي اين فيلم كه حضور كارگردان ايراني در كنار كارگرداني آمريكايي مثل اسكورسيزي بود و در اين فيلم هم مشاهده مي‌كنيم اين دو كارگردان اصلا ربطي به هم ندارند ولي مي‌بينيم چقدر نزديك هستند.

كارگردان مثل اسكورسيزي كه 200 نفر شايد براي ساخت يك فيلم عوامل پشت دوربين دارد، ولي كيارستمي با يكي دو نفر و حتي كمتر فيلم مي‌سازد.

عباس كيارستمي گفت: تعداد بچه‌هاي علاقه‌مند به سينما زياد هستند ما در شرايط ويژه‌اي هستيم اين شيوه‌اي كه با امكانات مختصر كار كنيم، براي اين شرايط مناسب است و در عين حال سينماي بدنه را فراموش نمي‌كنم سينماي بدنه جايگاه خودش را دارد و چرخه‌ي آن را متخصصين مي‌چرخانند و ما در كنارش كار خوامان را انجام مي‌دهيم